Wist u dat ... - Kunderberg-Natuur

Kunderberg-Natuur
Ga naar de inhoud

Wist u dat ...

Wist u dat ...
     
... soorten op de wildlijst tijdens het jachtseizoen zonder enige reden, nut of noodzaak mogen worden gedood, puur voor het plezier van de jagers en dat naast de vrij bejaagbare soorten op de wildlijst voor sommige andere diersoorten landelijke en provinciale vrijstellingen worden verleend zodat zij gedurende het gehele jaar mogen worden afgeschoten? Dit geldt o.a. voor de Canadese gans, vos, kauw en kraai. Voor diersoorten die niet op de wildlijst staan en waarvoor geen vrijstellingen gelden worden vaak ontheffingen verleend. Als ook die ontbreken kunnen jagers via 'aanwijzingen' een 'license to kill' verkrijgen. Zo kan in dit systeem uiteindelijk elk dier vogelvrij worden verklaard.
   
... vertegenwoordigers van de Dierenbescherming, het Koninklijk Natuurhistorisch Genootschap in Limburg, de Natuur- en Milieufederatie Limburg, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer en de Stichting Het Limburgs Landschap deel uitmaken van het bestuur van de Faunabeheereenheid Limburg? Natuurorganisaties lenen zich er dus voor om samen met de jagersclub een faunabeheerplan op te stellen waarin het afschot van wilde dieren wordt vastgesteld. Nu zijn deze organisaties zeker geen voorstanders van een ongebreidelde jacht, maar door de samenstelling van de Faunabeheereenheid zijn zij ten opzichte van de andere geledingen altijd in de minderheid en kunnen zij het beleid van de FBE niet beïnvloeden. Het is jammer dat zij zich dan toch als schaamlap voor de jagersbelangen laten misbruiken en hun naam aan een faunabeheerplan verbinden.
  
... volgens de jagers juist de mees (na das, wild zwijn en grauwe gans) op de vierde plek staat in de 'Top 5' van de schadeveroorzakende dieren? Koolmezen, pimpelmezen en staartmezen zijn kennelijk dieren die de maatschappij grote schade berokkenen. Deze mezenfabel vindt u terug op pagina 90 van 'Rapportage Faunabeheereenheid Ontheffingen 2019-V2020-08-27 Ingediend'. Daar kunt u dan ook direct lezen dat de meeste schade door wilde dieren kennelijk aan 'blijvend grasland' wordt toegebracht. U weet wel: Gras, dat zijn die groene sprieten die overal groeien en binnen de kortste tijd een halve meter hoog zijn. Het is toch zeer verbazingwekkend dat dieren volgens jagers en boeren dit grasland zozeer weten te beschadigen dat de provincie in 2019 van uw belastinggeld € 230.927,- schadevergoeding uitkeerde. Hier schuilt zeker een addertje onder het gras!
  
... dat het bureau 'Altenburg & Wymenga' in opdracht van de provincie Friesland heeft onderzocht hoeveel schade ganzen aan grasland toebrengen? Uit dit onderzoek bleek dat ganzen het grasland nauwelijks schaden en dat de door 'beëdigde taxateurs' in opdracht van de boeren getaxeerde schade in geen enkele verhouding staat tot de gemeten waardes van de hoogte van het gras. (Altenburg & Wymenga: "Effecten van verjaging op vraatschade door ganzen in Fryslân"; J.B. Latour, M. Pot, J. Stahl 2019). Wij nemen aan dat het Friese gras niet erg verschilt van het Limburgse.
  
... dat jagers wilde dieren buiten het jachtseizoen bijvoeren? Zo zorgen ze voor een grotere populatieomvang die dan volgens hun eigen tellingen te groot wordt geacht zodat ze de dieren weer kunnen afschieten. Dat noemen ze dan 'beheer'.
  
... dat de Limburgse jagers in het seizoen 2019 - 2020 volgens hun eigen rapportage ('Rapportage Faunabeheereenheid Ontheffingen 2019-V2020-08-27 Ingediend' blz. 72) in totaal 3.821 houtduiven, 2.112 wilde eenden, 1.276 fazanten, 2.471 hazen en 1.923 konijnen hebben gedood? Hierbij zijn niet eens alle gegevens aangeleverd! De genoemde soorten zijn de dieren van de wildlijst die - zoals u inmiddels weet - gedurende het jachtseizoen zonder nut of noodzaak en puur voor het plezier van de jagers mogen worden afgeschoten. Maar voor het begrip 'Plezierjacht' deinzen de jagers in dit verband zelf terug; zij noemen het eufemistisch 'Benuttingsjacht Wildsoorten'.
  
... in Nederland door ongeveer 27.000 jagers ieder jaar ongeveer een miljoen dieren worden gedood? Daarvan zijn bij benadering:
  • 330.000 ganzen
  • 200.000 duiven
  • 100.000 kraaien
  • 100.000 eenden
  • 90.000 kauwen
  • 85.000 hazen
  • 26.000 konijnen
  • 16.000 reeën
  • 17.000 fazanten
  • 12.000 vossen
(bron: https://www.animalrights.nl/afschot-van-wilde-dieren-cijfers)
  
... dat de hazen en konijnen inmiddels op de lijst van bedreigde diersoorten staan en ook de populaties van de andere soorten op de wildlijst drastisch in aantal zijn teruggelopen. Hierbij kan men zich de terechte vraag stellen hoe dit mogelijk is, gelet op het feit dat jagers een verplichting hebben tot conservering van de wildstand. De faunabeheereenheid Limburg zegt het zelf: "De jager heeft daarbij de wettelijke plicht om een zodanige stand te handhaven dat schade wordt voorkomen en er genoeg wild overblijft om de stand goed te houden."  (Bron: https://limburg.faunabeheereenheid.com/algemeen). Toch worden bejaagde soorten met uitroeiïng bedreigd, hetgeen afdoende aantoont dat het door hen beleefde plezier aan het doden van weerloze dieren voor jagers de feitelijke drijfveer is.
  
... dat hazen en konijnen - ondanks het feit dat zij op de lijst van bedreigde diersoorten staan - nog steeds worden bejaagd?
  
... dat maar ongeveer één op de vijf schoten direct dodelijk is? Het overgrote deel van de dieren die in het vizier van de jager komen, wordt aangeschoten en hen wacht een gruwelijk lot. Als de jager of zijn hond het gewonde dier vindt, wordt het doodgeknuppeld of krijgt zijn nek gebroken; als het gewonde dier de jachtpartij overleeft dan bloedt het dood, sterft van de honger of crepeert aan een pijnlijke infectie. Als ook dit niet tot een einde leidt, mag het dier verminkt en kreupel zijn resterende levensweg vervolgen. Het is maar wat je leuk vindt.
  
... dat jagers het jagen als 'oogsten' aanduiden? Ze zaaien niet, maar oogsten wel en vergelijken vervolgens appels met peren.
    
... dat de tellingen die de jagers uitvoeren geen betrouwbaar beeld van de realiteit schetsen? Zo komt het onderzoeksinstituut Alterra, verbonden aan de universiteit van Wageningen, tot de conclusie " ... dat de huidige telmethoden geen nauwkeurig beeld geven van de werkelijke omvang en structuur van de populaties wilde hoefdieren. Toch worden de telresultaten gebruikt als onderbouwing van het afschot in het kader van het populatiebeheer, soms zelfs na toepassing van, niet altijd even goed onderbouwde, standaardcorrecties voor gemiste dieren."  (Bron: Alterra | Wageningen UR, "Schadeveroorzakende zoogdiersoorten in Nederland; inzicht in betrouwbaarheid van aantalbepalingen", Alterra-rapport 2426, G.W.T.A. Groot Bruinderink, P.W. Goedhart, D.R. Lammertsma en J.J.A. Dekker).
  
... dat de jagers erin zijn geslaagd zich zo te positioneren, dat zij bij alle beleids- en besluitvormingsprocessen betreffende de jacht worden betrokken? Zij voeren zelf de wildtellingen uit (die door niemand worden gecontroleerd), stellen op basis van hun eigen tellingen een faunabeheerplan op  waarin de afschotdoelen worden vastgelegd (dit gebeurt zogenaamd in overleg met de provincie, maar het provinciebestuur legt de jagers niets in de weg) en vervolgens rapporteren zijzelf na afloop de afschotcijfers (zonder enige controle door derden). Ook publiceren de jagers gegevens betreffende aanrijdingen met wild om met deze ook weer door henzelf verzamelde cijfers voor afschot ten behoeve van de verkeersveiligheid te pleiten. Op hun handelen in het veld vindt geen enkel toezicht plaats en de naleving van wettelijke verplichtingen op basis van de Wet Natuurbescherming wordt door niemand gecontroleerd.
  
... dat de provincie Limburg jagers tot BOA's wil benoemen? Dan mogen ze zichzelf controleren.
  
... dat de beweringen door jagers betreffende de noodzaak van beheer en schadebeperking vaak niet wetenschappelijk zijn onderbouwd? Wetenschappelijk onderzoek weerspreekt geregeld hun doctrines, maar dergelijke studies worden door jagers en provinciebestuur terzijde geschoven. Hieruit blijkt weer dat de jacht puur een doel op zichzelf is en geen zinnig doel in het kader van natuurbeheer dient.
  
   
Werkgroep Kunderberg-Natuur
Terug naar de inhoud